definicja ewaluacji
systematyczne badanie prowadzone z użyciem zróżnicowanych metod badań społeczno - ekonomicznych, zlożone ze zbierania danych, analizy, oceny
oraz informowania o wynikach. Jego celem jest oszacowanie (w odniesieniu do jasno sformułowanych kryteriów) jakości i wartości procesów oraz
efektów interwencji publicznych
Patton 2004; Rossi et al. 1999; Mathison 2004; Weiss 1998
Ewaluację można definiować jako systematyczną i obiektywną ocenę programu lub polityki, ich założeń, procesu realizacji i rezultatów pod względem
stosowności, skuteczności, trwałości, efektywności, a także użyteczności podjętych w ich ramach działań. Powinna ona dostarczać rzetelnych i przydatnych
informacji o obiekcie badania, wspierając w ten sposób proces decyzyjny oraz współdziałanie wszystkich partnerów zaangażowanych w realizację projektu
Polskie Towarzystwo Ewaluacyjne, Ewaluacja w administracji publicznej. Funkcje, standardy i warunki stosowania, opracowanie, wrzesień 2006
Ewaluacja to obiektywna ocena projektu, programu lub polityki na wszystkich jego etapach, tj. planowania, realizacji i mierzenia rezultatów. Powinna ona
dostarczyć rzetelnych i przydatnych informacji pozwalając wykorzystać zdobytą w ten sposób wiedzę w procesie decyzyjnym. Często dotyczy ona procesu
określenia wartości lub ważności działania, polityki lub programu.
historia ewaluacji
Początki ewaluacji miały miejsce w latach 30tych XX wieku w USA. Właściwy początek, tzn moment w którym ewaluacja stała się samodzielną dziedziną
nauki i praktyki badawczej miał miejsce po II wojnie światowej. Trzy dziedziny, które były wtedy poddawane badaniom to: edukacja, alokacja zasobów
publicznych i programy walki z ubóstwem.
Ewaluacja w Europie pojawiła się w latach 70tych XX wieku, głównie w krajach północnych (UK, Skandynawia). Podstawowym czynnikiem, który
spowodował rozprzestrzenienie praktyki ewaluacji w pozostałych rejonach Europy była Unia Europejska a konkretnie fundusze strukturalne.
Stad ewaluacja na południu Europy zagościła w latach 90tych XX w. a w Polsce dopiero po 2005 r i w zasadzie ogranicza się do ewaluacji programów operacyjnych.
cele ewaluacji
(wg Unii Europejskiej)
- Ustalenie skuteczności interwencji
- Oszacowanie:
- oddziaływania interwencji w odniesieniu do celów
- efektów nieplanowych
- Analiza wpływu programu na szczególne problemy strukturalne
funkcje ewaluacji
- Wzmacnianie odpowiedzialności
- informowanie społeczeństwa na ile cele programu zostały osiągnięte i jak efektywnie użyto przypisanych zasobów publicznych
- Wspieranie procesów uczenia się
- wyjaśnianie czynników i procesów warunkujących sukces programu lub jego porażkę
- weryfikowanie teorii stojących za politykami
- promowanie dobrych wzorców
- Poprawianie planowania
- zagwarantowanie uzasadnienia dla polityki/programu
- oraz wydajnej i racjonalnej alokacji zasobów
- Poprawa wdrażania i kontroli jakości
- podnoszenie jakości struktur zarządzania programem
- podnoszenie jakości procesu implementacji działań
- minimalizowanie negatywnych efektów zarządząnia opartego na wynikach
- Wzmacnianie partnerstwa i poczucia współwłasności
- wzmacnianie powiązań, interakcji między uczestnikami programu
- aktywizowanie interesariuszy - włączanie ich w działania programu, dyskusję nad jego oceną
- uprawnianie interesariuszy - włączanie we współdecydowanie o programie tych grup, które były marginalizowane
|
orientacja strategiczna |
 |
orientacja operacyjna |
Istotność i znaczenie poszczególnych funkcji są rożne w zależności od tego jakiego typu ewaluacja jest realizowana -
strategiczna bądź operacyjna.
Uświadomienie sobie czego oczekujemy od badania (
potrzeby informacyjne), jaką funkcję ma ono pełnić, jest kluczowe dla jego p
owodzenia, gdyż nie wszystkie funkcje mogą być
realizowane równocześnie (np. funkcja rozliczania, wzmacniania odpowiedzialności nie współgra ze wzmacnianiem partnerstwa czy poprawianiem wdrażania -
chcąc rozliczać z efektów nie możemy oczekiwać, że aktorzy procesu "otworzą się" i szczerze porozmawiają o jego niedomaganiach) i brak ukierunkowania badania
może spowodować, iż nie spełni ono żadnej funkcji.
typy ewaluacji
Typologia ewaluacji może być prowadzona ze względu na wiele kryteriów, między innymi przedmiot badania, jego cel, organizację procesu badania
oraz moment w którym jest ono realizowane.
przedmiot badania
- ewaluacja projektu - zasadna szczególnie w przypadku przedsięwzięć dużych, np. budowa autostrady, utworzenie funduszu pożyczkowego, rewitalizacja
dzielnicy miasta (szczególnie przykłady 2 i 3 pokazują, że pojęcia projektu i programu, planu nie muszą być jednoznacznie rozdzielne);
Mimo realizacji wielu dużych projektów, chociażby z ISPA i Funduszu Spójności, raporty z ewaluacji projektów nie są powszechne. Przykład może jednak stanowić
badanie ewaluacyjne projektu
PODNIES SWOJE KWALIFIKACJE poznając fundusze unijne realizowanego przez Regionalną Izbę Gospodarczą w Katowicach.
- ewaluacja programu - w tej kategorii mieścić sie będą zarówno badania całego programu operacyjnego, jak i priorytetu, działania, bądź grup
powyższych (ale w ramach jednego programu), a także ewaluacja dokumentów wyższego szczebla np. Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia.
To najbardziej popularna i najliczniejsza kategoria badań ewaluacyjnych. Za przykład posłużyć może Ocena efektów osiągniętych
podczas wdrażania ZPORR w kontekście realizacji Strategii Rozwoju Województwa Kujawsko - Pomorskiego na lata 2007 - 2020.
- ewaluacja polityki - jak nazwa wskazuje odnosi się do badań bądź procesów badawczych których przedmiotem jest cała polityka, np. polityka edukacyjna.
Na gruncie polityki spójności można uznać iż każda ewaluacja na poziomie wyższym niż krajowe NSRO i nieograniczona tematycznie (np. tylko zagadnienie
społeczeństwa informacyjnego), jest ewaluacją polityki. Tym samym za przykład badania ewaluacyjnego polityki można uznać podzieloną na 14 pakietów roboczych
ewaluację ex-post celów 1 i 2 EFRR w okresie programowania 2000-2006. Także raporty kohezyjne jeśli uznać je za
badanie ewaluacyjne, są typem ewaluacji polityki.
- ewaluacja tematyczna / horyzontalna / sektorowa - to badanie pewnego zagadnienia tematycznego w ujęciu przekrojowym, dotyczącym więcej niż
jednego programu, bez względu na źródło finansowania. Po ewaluacjach programu to drugi najczęściej spotykany typ badania.
Przykład: Wpływ interwencji z funduszy strukturalnych UE na przekształcenia obszarów wiejskich
- meta - ewaluacja - to ewaluacja ewaluacji, badanie procesu ewaluacji, stosowanej metodologii, skuteczności badań, kosztów, efektywności,
procedury zamówień i realizacji i - najczęściej spotykane - wykorzystania rezultatów badań. Przykładem meta-ewaluacji może być publikacja
Mechanizmy wykorzystania ewaluacji analizująca rzeczywiste wykorzystanie i użyteczność badań ewaluacyjnych
programów współpracy terytorialnej.
Powyższy podział jest stosunkowo jednoznaczny. Zawsze można jednak znaleźć przykłady których zaklasyfikowanie nie jest oczywiste, np. nie do końca jasne
jest czy ewaluacje, których przedmiotem byłby wpływ całej polityki spójności (projektów realizowanych w jej ramach) na rozwój społeczno - gospodarczy
regionu, powiatu, bądź zróżnicowań regionalnych, powinny być uznawane za ewaluacje polityki, czy tematyczne.
cel badania
Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Unii Europejskiej (WE) 1083/2006 ze względu na kryterium celu ewaluacji wyróżniamy ewaluację o charakterze
strategicznym i operacyjnym.
- ewaluacja strategiczna (konkluzywna) - dotyczy głównie analizy i oceny interwencji na poziomie celów strategicznych. Przedmiotem ewaluacji strategicznych
jest analiza i ocena trafności ogólnych kierunków interwencji wyznaczonych na etapie programowania. Zwana ewaluacją podsumowującą (konkluzywną),
służy głównie (pełni funkcje) wzmacnianiu i egzekwowaniu odpowiedzialności oraz wspiera proces uczenia się z efektów interwencji.
Za przykład służyć może badanie Wpływ polityki spójności na stan zróżnicowań i rozwój polskich regionów.
- ewaluacja operacyjna (formatywna) - powiązana jest ściśle z procesem zarządzania i monitorowania (projektu, programu, polityki).
Celem ewaluacji operacyjnych jest wsparcie instytucji odpowiedzialnych za realizację w zakresie osiągania założonych celów operacyjnych poprzez
dostarczanie użytecznych wniosków i rekomendacji. Służy głównie (pełni funkcje) poprawie wdrażania i kontroli jakości oraz
wzmacnianiu partnerstwa. Ewaluacje operacyjne stanowią większość realizowanych badań, a typowym przykładem jest
Analiza systemu wskaźników w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa śląskiego na lata 2007-2013.
organizacja badania
- ewaluacja zewnętrzna - to badanie realizowane przez podmiot zezwnętrzny, niezależny względem instytucji wdrażającej, zarządzającej badanym
projektem, programem. Ze względu na konieczność zachowania obiektywizmu i wynikającej z niego wiarygodności jest to jedyny dopuszczalny model organizacji badania
w przypadku ewaluacji strategicznej, gdy badanie ma pełnić funkcję rozliczającą. W rzeczywistości praktycznie
wszystkie badania, również operacyjne są zlecane "na zewnątrz" zarówno dla zachowania wspomnianego obiektywizmu jak i z powodu
niewystarczającego potencjału wiekszości instytucji do prowadzenia badań we własnym zakresie.
- ewaluacja wewnętrzna - to badanie realizowane samodzielnie przez instytucję wdrażającą, zarządzającą danym projektem, programem. Mimo, iż bardzo
rzadko spotykane wydaje się dopuszczalne (jeżeli chodzi o wiarygodność) w odniesieniu do kwestii operacyjnych, a może okazać się
znacznie bardziej użyteczne gdyż to właśnie dana instytucja posiada szczegółową wiedzę odnośnie przedmiotu badania, funkcjonujących mechanizmów, procesów
potrzeb i problemów z nimi związanych. Brak takiej wiedzy u zewnętrznego wykonawcy często skutkuje zbyt ogólnymi, nie uwzględniającymi szczególnego
kontekstu i tym samym nieużytecznymi wynikami i rekomendacjami.
moment realizacji badania
- ewaluacja ex-ante - (wstępna, szacunkowa) ewaluacja programów operacyjnych wykonywana przed rozpoczęciem ich realizacji. Ma zweryfikować wstępnie przyjęte założenia i plany,
oszacować kompleksowe oddziaływanie interwencji, zbadać wewnętrzną logikę i spójność programu, zweryfikować realność celów i poprawność ich kwantyfikacji,
przyjętych wskaźników. Badanie ex-ante stanowi de facto element procesu przygotowania interwencji. Ocenie podlega wersja wstępna planu, programu a wyniki
ewaluacji ex-ante (oceny szacunkowej) stanowią podstawę dla wprowadzenia zmian do wersji ostatecznej. Przykład:
Ocena szacunkowa projektu Programu Operacyjnego Rozwój Polski Wschodniej. Ministerstwo Rozwoju Regionalnego w swojej bazie
do badań ex-ante zalicza również wyniki modelowań makroekonmicznych, np. Ocena wpływu Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia
i wybranych Programów Operacyjnych na lata 2007-2013 na gospodarki polskich województw przy pomocy modeli regionalnych HERMIN, a także prognozy
oddziaływania na środowidowisko, np. Prognoza oddziaływania na środowisko projektu Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka
na lata 2007-2013.
- ewaluacja on-going - wykonywana w trakcie realizacji programu. To zarówno badania wspierające bieżacy proces wdrażania, jak i identyfikujące
efekty interwencji i stanowiące wstępny element do ewaluacji ex-post. Ewaluacja on-going programów operacyjnych identyfikuje zatem problemy we wdrażaniu i dostarcza ich rozwiązań,
ocenia funkcjonowanie systemu realizacji, ale też ocenia skuteczność w zakresie osiągania przyjętych celów oraz ich aktualność, analizuje dotychczas osiągnięte
wyniki pomocy i ich przydatność. Przykład:
Analiza przyczyn braku aktywności lub niskiej aktywności niektórych samorządów gminnych w sięganiu po wsparcie z Funduszy
To najliczniejsza grupa badań i chyba najważniejsza. W przeciwnieństwie do ewaluacji ex-ante, która jest mocno teoretyczna
i niepoparta faktami a jedynie teorią i przekonaniami autorów, ewaluacje on-going analizują juz rzeczywistość, realne efekty i problemy. Równocześnie w
przeciwieństwie do badań ex-post, które realizowane są późno i służą już jedynie podsumowaniu, ewaluacje on-going badają efekty w miejscu i momencie w którym
się one ujawniają, stąd są one najbardziej wiarygodne a także pozwalają poprawiać interwencje na bieżąco.
- ewaluacja ex-post - wykonywana po zakończeniu realizacji programu, najlepiej po okresie czasu w którym jeszcze ujawniają sie rezultaty interwencji.
To ocena końcowa, mająca na celu podsumowanie programu i wyciągnięcie ogólnych wniosków na przyszłość. Służy ocenie skuteczności interwencji, efektywności
wykorzystania środków, trwałości rezultatów, identyfikacji czynników sukcesu bądź porażki, weryfikacji teorii leżącej u podstaw interwencji i tym samym wspomaga
decyzje odnośnie polityki na przyszłość. z racji faktu, iż Polska jest beneficjentem polityki spójności dopiero od 2004 roku a praktycznie perspetywa
2004-2006 zakończyła się w połowie 2009 roku, nie można znaleźć wśród badań realizowanych w kraju istotnych przykładów ewaluacji ex-post. Obecnie (początek 2010r.)
toczy się jednak podzielony na 12 tematycznych komponentów proces ewaluacji ex-post Narodowego Planu Rozwoju 2004-2006.
- ewaluacja mid-term - przeprowadzana w połowie okresu wdrażania programu, analizuje pierwsze produkty i rezultaty, co pozwala ocenić jakość
wdrażania, wskazuje konieczne korekty. Ocenia aktualność celów w zmieniającym się kontekście społeczno - gospodarczym. Jak widać z opisów rola ewaluacji
mid-term jest w zasadzie tożsama z ewaluacją on-going. Różnica polega na tym że ewaluacją mid-term była wymagana sztywno w połowie okresu wdrażania, podczas
gdy badania on-going przeprowadzane są elastycznie, w miarę potrzeb. Formalizm i sztywne reguły badań mid-term (np. objęcie nimi całego programy) czyniły je
mało użytecznymi, realizowanymi jedynie z powodu wymogu przepisu. Stąd w perspektywie 2007 - 2013 KE odeszła od badań mid-term skupiając sie właśnie na on-going
.
Miejsce poszczególnych typów ewaluacji w odniesieniu do kolejnych etapów cyklu realizacji programu obrazuje poniższa grafika:

Powyższy schemat przedstawia sytuację idealną, w zasadzie niewystepującą w rzeczywistości, przynajmniej w odniesieniu do cyklów programowania UE. Opóźnienie
pomiędzy interwencją a pojawieniem się jej efektów powoduje, że możliwość badania efektów programu (ex-post) pojawia się w momencie gdy kolejne programy są
już przygotowane, poddane ewaluacji ex-ante i wdrażane (przykładowo do dzisiaj tj. początek 2010 roku nie ma wyników badań ex-post wdrażania programów z lat
2004-2006, a kolejne porgramy są wdrażane od 2007 roku).
przygotowanie (strukturalizacja) badania
Strukturalizacja badania ma miejsce na kilku etapach procesu ewaluacji. Pierwszy i najważniejszy następuje tuż po podjęciu decyzji o realizacji badania
i jest dokonywany przez instytucję zlecającą badanie.
Istotą przedsięwzięcia jest sprecyzowanie naszych potrzeb informacyjnych, czyli czego chcemy się dowiedzieć, jakie
pytania należy
postawić (jakie
kryteria
ewaluacyjne nas interesują) i jakie odpowiedzi nas przekonają. Najczęściej zlecający wskazuje również (mniej lub bardziej szczegółowo) oczekiwania co do
metodologii badania. Niezbędne jest również określenie zakresu przedmiotowego badania, jego budżetu oraz dostępnego czasu na realizację.
Kolejne dwa momenty w których badanie jest re-strukturyzowane, doprecyzowywane to:
- przygotowanie ofert przez potencjalnych wykonawców oraz wybór najlepszej przez zlecającego
- przygotowanie raportu metodologicznego przez zwycięskiego wykonawcę w porozumieniu z zamawiającym
Znaczenie pierwszej strukturalizacji - przed zleceniem badania - wynika z faktu, iż to na tym etapie określane są istotne warunki, ramy, które potem w
zasadzie nie mogą już być zmieniane a jedynie doprecyzowywane, co pozostawia bardzo niewielki margines modyfikacji na późniejszych etapach strukturyzacji.
potrzeby informacyjne
Określenie potrzeb informacyjnych to w zasadzie odpowiedzenie sobie na pytanie komu i do czego potrzebne jest badanie / jego wyniki. To pozwala sprecyzować
jakiego typu powinna być to ewaluacja i jakie
funkcje powinna pełnić.
Potrzeby informacyjne z jednej strony (a ograniczenia czasowe, budżetowe, dostępność danych z drugiej) determinują zakres badania, który opisany jest w
formie
kryteriów i
pytań ewaluacyjnych .
pytania ewaluacyjne
Można wyróżnić kilka rodzajów pytań ewaluacyjnych m.in.:
- pytania opisowe
np. Jak zmienił się klimat dla prowadzenia działalności gospodarczej w mieście x po doprowadzeniu połączenia autostradowego?
- pytania poszukiwawcze (eksploracyjne)
np. Jakie mogą być przyczyny niskiego poziomu realizacji wskaźników?
- pytania prognostyczne (predyktywne)
np. Czy podniesienie obciążeń podatkowych nie zwiększy liczby pracujących "na czarno"?
- pytania przyczynowo-skutkowe (wyjaśniające)
np. Czy spadek stopy bezrobocia w gminie x był efektem programu szkoleń zawodowych dla poszukujących pracy?
- pytania normatywne (oceniające, wartościujące)
np. Czy program kształcenia zawodowego był skuteczny?
- pytania preskryptywne (zalecające, nakazowe)
np. Jakie działania należy podjąć, by zwiększyć aktywność zawodową mieszkańców?
Przy strukturyzowaniu ewaluacji dywagacje o typach pytań na pewno nie są ważniejsze niż samo stawianie trafnych pytań, prowadzących do odpowiednich
odpowiedzi i realizacji stawianych przed badaniem celów. Jednak znajomość typów i podstawowych zaleceń z nimi związanych pomaga ocenić czy nasza struktura
pytań badawczych jest kompletna i prawidłowa.
Zalecenia:
- Każde badanie ewaluacyjne powinno zawierać:
- Pytanie opisowe, wprowadzające w kontekst, przedmiot badania
- Pytanie normatywne - bo ocena to istota ewaluacji
- Pytania preskryptywne - bo ewaluacja powinna bezpośrednio prowadzić do poprawy interwencji
- Ewaluacje ex-ante powinny bazować na pytaniach prognostycznych
- Ewaluacje ex-post powinny stawiać pytania wyjaśniające
Przykład - ewaluacja ex-post:
Ewaluacja ex-post programu finansującego inwestycje w infrastrukturę kultury województwie śląskim.
Pytania:
Opisowe
- Jaka była charakterystyka wsparcia w ramach programu, na jakie inwestycje można było uzyskać dofinansowanie?
- Jak wyglądała sytuacja społeczno-gospodarcza badanych obszarów przed realizacją inwestycji?
- Jakie były bezpośrednie rezultaty realizowanych inwestycji?
- Czy sytuacja społeczno-gospodarcza badanych obszarów zmieniła się po realizacji projektów?
Przyczynowo - skutkowe
- Czy zmiana sytuacji była efektem realizacji projektu?
- Jaki jest efekt netto realizacji projektów
Normatywne
- Czy wywołane zmiany były pozytywne?
- Czy oddziaływanie inwestycji jest zadowalające w kontekście poniesionych nakładów, czy program był efektywny?
- Czy w kontekście powyższych ustaleń wsparcie projektów z zakresu kultury jest zasadne?
Preskryptywne
- Czy należy kontynuować programy wspierające inwestycje kulturalne w kolejnej perspektywie finansowej?
- Jakie modyfikacje należy wprowadzić względem obecnego programu by wsparcie było bardziej efektywne?
|
Przykład - ewaluacja ex-ante:
Ewaluacja ex-ante programu wspierającego przedsiębiorczość
Pytania:
Opisowe
- Jaka jest kondycja sektora MSP i jak wyglądają jego podstawowe słabości i silne strony?
- Jak wsparcie oferowano MSP w poprzednich latach i jakie były efekty pomocy?
- Jakiego rodzaju wsparcie oferuje program, jaka jest logika interwencji?
Predyktywne
- Czy wsparcie w takim kształcie spotka się z zainteresowaniem przedsiębiorców?
- Jak może zmienić się konkurencyjność sektora MSP w wyniku realizacji programu?
Normatywne
- Czy projektowane wsparcie jest adekwatne do potrzeb przedsiębiorców?
- Czy wskaźniki odzwierciedlają cele programu, czy ich wartości docelowe są realne?
Preskryptywne
- Jakie modyfikacje należy wprowadzić w projektowanych działaniach by bardziej odpowiadały potrzebom beneficjentów?
- Na które działania należy położyć największy nacisk by zmaksymalizować efekt wzrostu konkurencyjności sektora MSP?
|
Pytania ewaluacyjne określają przede wszystkim zakres badania, ale służą również definiowaniu pojęć, pokazaniu jak rozumiemy poszczególne zagadnienia.
Pytania szczegółowe przedstawiają sam pomysł na badanie, koncepcję realizacji badania ewaluacyjnego. Stawiając szczegółowe pytania badawcze pokazujemy
jak zamierzamy rozwiązać nurtujące nas problemy.
Przykład:
Główne pytanie, zagadnienie:
- Czy obecny poziom dofinansowania projektów w ramach RPO WSL (np. 85%) jest właściwy?
Pytania szczegółowe, które definiują "właściwy poziom":
- Przy jakim poziomie dofinansowania cele RPO WSL są najlepiej realizowane?
- Przy jakim poziomie dofinansowania można dofinansować najwięcej projektów?
- Jaki poziom dofinansowania zapewnia realizację wartościowych projektów?
Pytania szczegółowe pokazujące koncepcję zdobywania odpowiedzi na główne pytanie:
- Czy beneficjenci są skłonni realizować projekty przy niższym poziomie dofinansowania?
- W ilu ze złożonych dotychczas w RPO WSL projektach wnioskuje się o niższe niż maksymalne dofinansowanie?
- Ilukrotnie wnioskowana kwota dofinansowania przewyższa dostępne w konkursie środki?
- Czy w złożonych dotychczas w RPO WSL projektach widać zależność między poziomem dofinansowania i jakością (miejscem na liście rankingowej)?
- Czy w innych programach regionalnych oferowane dofinansowanie w danym obszarze jest niższe (jakie)?
- Ile projektów złożono w programach o niższym dofinansowaniu?
- Jakie było dofinansowanie i ile projektów złożono w poprzedniej perspektywie finansowej w ramach ZPORR?
|
Powyższe szczegółowe pytania pokazują już pomysł na badanie, na poszukiwanie odpowiedzi. Na tym poziomie decyduje się co przekona odbiorcę,
co jest dla niego wiarygodne. W przypadku zlecenia realizacji badania ewaluacyjnego szczegółowe pytania ewaluacyjne proponowane przez wykonawcę
pokazują czy rozumie on intencje zamawiającego - co stanowi jedno z podstawowych kryteriów oceny wykonawcy. Szczegółowe pytania determinują również
jakie podejście należy zastosować (przewaga podejścia jakościowego bądź ilościowego), jakie konkretnie metody i narzędzia będą stosowane.
kryteria ewaluacyjne
- Trafność (relevance)
w jakim stopniu założone cele odpowiadają potrzebom i priorytetom na danym poziomie analizy np. na poziomie regionu.
- Efektywność (efficiency)
jak efektywnie nakłady zostały przełożone na produkty programu, czyli stosunek poniesionych nakładów do uzyskanych wyników i rezultatów. Nakłady rozumiane tu są jako zasoby finansowe, zasoby ludzkie i poświęcony czas.
- Skuteczność (effectiveness)
w jakim stopniu szczegółowe i ogólne cele zdefiniowane na etapie programowania zostały osiągnięte w wyniku realizacji programu.
- Użyteczność (utility)
do jakiego stopnia oddziaływanie programu odpowiada potrzebom grupy docelowej.
- Trwałość (sustainability)
na ile można się spodziewać, że pozytywne zmiany wywołane oddziaływaniem programu (kryterium użyteczności) będą trwać po jego zakończeniu w średnim i długim okresie.
(Opisy zaczerpnięte z Glossary of Evaluation Terms, UK Evaluation Society)
Kryteria ewaluacji wynikają z relacji/interakcji, jakie zachodzą pomiędzy programem operacyjnym, procesem jego programowania i wdrażania a otoczeniem
społeczno-gospodarczym, na które program oddziałuje - regionem, krajem (patrz rysunek).

Źródło: The New Programming Period 2007-2013, Indicative Guidelines on evaluation methods: Monitoring and Evaluation Indicators. Working Document No.2.
Kryteria ewaluacji pomagają porządkować zakres badania, układać pytania w bloki. Umożliwiają również weryfikację zasadności pytań w kontekście cyklu
realizacji programu (poszczególne kryteria i wynikające z nich pytania są charakterystyczne dla określonego typu ewaluacji).
trafność
efektywność
skuteczność
użyteczność
trwałość
metody i narzędzia
Właściwa metodologia badania to drugi najważniejszy obok odpowiedniego zakresu badawczego warunek konieczny dobrej ewaluacji. Ustalenie metodologii odbywa
się stopniowo na kolejnych etapach
strukturalizacji badania. "Pierwszy ruch" należy do zamawiającego badanie ewaluacyjne,
który w SOPZ (szczegółowy opis przedmiotu zamówienia) powinien wskazać swoje preferencje odnośnie podejścia / metod, którymi badanie będzie wykonane. To w
większym stopniu nawet niż zakres (pytania badawcze) pokazuje wykonawcy czego właściwie oczekuje zamawiający, jakie odpowiedzi na postawione pytania go
przekonają, usatysfakcjonują oraz z jakimi kosztami realizacji badania należy się liczyć. Analogicznie zamawiający czytając oferty analizuje wiarygodność
i zbieżność pomysłów wykonawcy z własnymi intencjami przez głównie pryzmat zapisów odnośnie proponowanej metodologii. Ostatni i najbardziej interakcyjny
etap ustalania metodologii to dyskusja na etapie tworzenia raportu metodologicznego.
W praktyce ewaluacji można spotkać dwa przeciwstawne podejścia do formułowania wymagań odnośnie metodologii realizacji badania:
- Szczegółowe wskazanie katalogu metod którymi ma być realizowane badanie
- Ograniczenie się do ogólnych wytycznych, wskazówek odnośnie metodologii
Oba rozwiązania mają wady. Szczegółowe wskazanie metod wymaga sporej wiedzy ze strony zespołu przygotowującego zamówienie, konieczne jest również dokładne
rozeznanie przed zamówieniem m.in. dostępnych danych, tak by wymagane metody były wykonalne. Postawienie szczegółowych wymagań metodologicznych w zasadzie
pozbawia wykonawcę wpływu na kształt badania i pozostawia mu jedynie realizować zgodnie z poleceniami. Część firm nie chce być stawiana w takiej roli i nie
traktuje takiego zlecenia jako odpowiednie wyzwanie - to może oznaczać, że kilka dobrych wartościowych firm zrezygnuje z przetargu. Możnaby zadać również
pytanie jeśli kupujemy od wykonawcy specjalistyczną wiedzę i doświadczenie, to dlaczego nie chcemy skorzystać z niej na etapie doboru metodologii.
Choć pojawiają się głosy, iż zamawiający powinni w ogóle nie dotykać kwestii metodologii to praktyka pokazuje, że ogólne podejście również generuje ryzyka.
Pozostawienie swobody wykonawcy pokazuje jak bardzo może się on rozmijać z oczekiwaniami zamawiającego (które zawsze jakieś są nawet jeśli niesprecyzowane
w dokumentacji). Prowadzi to czasem do tragicznego wyboru oferty najlepszej z najgorszych gdy żadna w zasadzie nie odpowiada temu czego się spodziewaliśmy.
W zależności od
kryteriów oceny ofert wykonawca któremu pozostawi się swobodę może podejść do badania bardzo minimalistycznie licząc,
że wygra ceną - co stanowi prostą drogę do niskiej jakości i bezwartościowych wniosków / rekomendacji. W innym przypadku możemy być świadkami niepotrzebnego
mnożenia metod i pseudometod, z których część może być niepotrzebna, część niewykonalna, a całość nie układa się w spójną metodologię, ale wykonawca je
wpisuje bo za każdą metodę dostaje punkty. Wykonawcy którym nie postawi się wymagań zwykle powielają jedynie kilka podstawowych metod badań społecznych nie
dbając o inne wiarygodniejsze źródła oraz o etap analizy - gdzie również potrzebne są metody.
Próba uniknięcia wskazanych wad prowadzi zwykle do rozwiązań lokujących się pomiędzy dwoma wskazanymi, np. zarysowania ogólnie podejścia metodologicznego i
dodatkowo wskazania kilku szczegółowych metod (mogą one stanowić niezbędne, wymagane minimum), pozostawiając równocześnie wykonawcy możliwość uzupełnienia
katalogu (bądź nawet zrezygnowania z metod wskazanych przez zamawiającego jeżeli da się to rozsądnie uzasadnić).
Jakiekolwiek podejście zostanie wybrane przez zamawiającego to każdorazowo należy pamiętać o kilku rzeczach.
Wskazując metody należy mieć na uwadze budżet którym dysponujemy . Cokolwiek zaproponujemy to znajdą się wykonawcy którzy stwierdzą, że dadzą radę to wykonać,
ale jeśli budżet będzie za mały to możemy mieć pewność, że zostanie to zrobione źle, pobieżnie, nierzetelnie i spora część winy za to będzie spoczywała na
zamawiającym.
Jednym z podstawowych wymogów stawianych wykonawcy powinna być triangulacja: metod badawczych, źródeł danych, testowanych teorii. Prawie wszystkie dowody
jakie są przedstawiane w wyniku realizacji ewaluacji to nie są dowody wystarczając. Wskazane zatem jest m.in. potwierdzanie wszelkich poczynionych ustaleń
u różnych źródeł, zderzanie wniosków z badań ilościowych z jakościowymi, potwierdzanie kluczowych tez na kilka sposobów. W innym wypadku możemy otrzymać
badanie jednostronne i wygodne, ale przez to niewiarygodne.
Poniżej zaprezentowano wybiórczy przegląd metod ewaluacji funduszy unijnych ograniczony jedynie do metod popularnych, tzn. takich które były
faktycznie stosowane w przynajmniej kilku badaniach. Na potrzeby prezentacji metod przyjęto podział procesu badawczego na fazy obserwacji oraz analizy i
oceny. Jest on oczywiście jednym z wielu możliwych, możnaby np. wydzielić osobną fazę strukturyzacji i umieścić tam metody panelu ekspertów, badania
dokumentów czy modele logiczne. Powyższe pokazuje, że wybrany podział ma jedynie charakter porządkowy a poszczególne metody mogą być wykorzystywane na
różnych etapach badania.
metody ewaluacyjne stosowane w fazie obserwacji
badanie dokumentów (desk research / badanie gabinetowe)
Najczęściej pierwszym krokiem w badaniu ewaluacyjnym jest analiza danych wtórnych (już istniejących), czyli badanie
dokumentów. Zazwyczaj, w szczególności w przypadku ewaluacji programów unijnych, badane zjawisko czy proces generuje
znaczną liczbę dokumentów, co czyni materiał badawczy i związane z nim możliwości bogatymi.
Badane dokumenty można umownie podzielić na wewnętrzne i zewnętrzne. Wewnętrzne to te tworzone i gromadzone przez
zamawiającego badanie w związku z badanym przedmiotem. W przypadku programów unijnych będą to np.:
- sam program operacyjny,
- uszczegółowienie programu,
- podręcznik procedur wdrażania,
- ogłoszenia o naborach projektów,
- karty ocen projektów,
- dokumentacja z przeprowadzonych kontroli,
- sprawozdania z realizacji programu.
Dokumenty zewnętrzne to np.:
- akty prawne,
- dane statystyczne,
- raporty z innych badań ewaluacyjnych, społeczno-gospodarczych, analiz, ekspertyz,
- dokumentacja związana z realizacją innych programów.
Badanie dokumentów pozwala przede wszystkim zapoznać się z przedmiotem analizy, poznać otoczenie, kontekst, postawić
hipotezy badawcze, to ułatwia np. poźniejsze projektowanie narzędzi do zbierania danych pierwotnych.
Równocześnie analiza dokumentów w wielu przypadkach pozwala udzielać ostatecznych odpowiedzi na szczegółowe pytania badawcze.
Przykład 1
Pytanie: Które elementy wniosku aplikacyjnego sprawiają
najczęściej kłopoty beneficjentom?
Źródło odpowiedzi: Dokumentacja z ocen formalnych wniosków
Pytanie: Które kryteria oceny merytorycznej, są niejednoznaczne i prowadzą do
rozbieżnych ocen?
Źródło odpowiedzi: Dokumentacja z ocen merytorycznych wniosków?
|
Powyższe przykłady są dość oczywiste, a sposób postawienia pytań wprost narzuca źródło odpowiedzi. Analiza dokumentów może
przyjąć jednak również bardziej złożoną formę, w ramach której trzeba stawiać sobie dodatkowe pytania, mając na uwadze
jakie dane są dostępne.
Przykład 2
Pytanie: Czy maksymalny poziom wsparcia ustalony dla
działania 3.4 jest odpowiedni?
Odpowiadając na powyższe można postawić sobie np. takie pytania pomocnicze:
- W ilu ze złożonych dotychczas w RPO WSL projektach wnioskuje się o niższe niż maksymalne dofinansowanie?
Źródło odpowiedzi: dokumentacja z naborów w działaniu 3.4
Ilukrotnie wnioskowana kwota dofinansowania przewyższa dostępne w konkursie środki?
Źródło odpowiedzi: dokumentacja z naborów w działaniu 3.4
Czy w złożonych dotychczas w RPO WSL projektach widać zależność między poziomem
dofinansowania i jakością (miejscem na liście rankingowej)?
Źródło odpowiedzi: dokumentacja z naborów w działaniu 3.4
Czy w innych programach regionalnych oferowane dofinansowanie w danym obszarze jest niższe
(jakie)?
Źródło odpowiedzi: dokumentacja z naborów dla porównywalnych działań w innych programach
Ile projektów złożono w programach o niższym dofinansowaniu?
Źródło odpowiedzi: dokumentacja z naborów dla porównywalnych działań w innych programach
Pytanie: Jakie są bariery rozwoju MSP w województwie śląskim?
Źródło odpowiedzi: analizy, ekspertyzy dotyczące barier działania MSP, niekoniecznie w
województwie śląskim bo o te może
być trudno, ale z poziomu krajowego. Można bowiem założyć, że wiekszość barier jest uniwersalna, niezależna od specyfiki
regionu. Następnie możnaby się skupić już tylko uzupełniająco na specyfice regionu (tu również może się okazać, że istnieją
opracowania dla regionó porównywalnych).
|
We wszystkich wskazanych przykładach można oczywiście zakwestionować dane wtórne jako ostateczne i kompletne źródło
odpowiedzi albo zaproponować alternatywne źródła danych, ale to nie podważa zasadności metody, gdyż jak wskazano we wstępie
do przeglądu metod konieczne jest różnicowanie i dublowanie metod, źródeł danych, czyli triangulacja.
Za maksymalnym eksploatowaniem badania dokumentów przemawia to, że jest to relatywnie tania metoda (w porównaniu z
pozyskaniem danych pierwotnych). Poza tym w większości przypadków dane wtórne można uznać za bardziej wiarygodne,
obiektywne. Szczególnie jeśli wziąć pod uwagę, że badania społeczne prowadzone w ramach ewaluacji wielokronie pozostawiają
wiele do życzenia (małe próby, źle dobrane, niskie zwroty, nieprofesjonalni ankieterzy, błędnie sformułowane
kwestionariusze).
Korzyści z badania dokumentów pojawią się jedynie jeżeli ich analiza zostanie przeprowadzona prawidłowo. Konieczna jest
weryfikacja wiarygodności wykorzystywanych danych, aktualności, sprawdzenia w jakim stopniu kategorie którymi posługują
się autorzy wykorzystywanych badań są porównywalne z naszym przedmiotem badania.
Analiza dokumentów choć tania, łatwa i szybka wymaga zaangażowania badaczy, stąd często z wygody jest zaniedbywana a w
zamian stawia się masę pytań w ankietach i wywiadach i niepotrzebnie ryzykuje nierzetelność odpowiedzi,
niereprezentatywność, zawodną pamieć i wiele innych czynników, mimo że odpowiedzi czekają gotowe w dokumentach.
Odpowiednie podejście do analizy dokumentów musi więc wymóc na wykonawcy zamawiający.
obserwacja uczestnicząca
tajemniczy klient
kalkulator wielkości próby
Kalkulator wielkości próby do badania ilościowego:
metody ewaluacyjne stosowane w fazie analizy i oceny
wybór wykonawcy (zamówienia publiczne)
Zdecydowana większość badań ewaluacyjnych programów unijnych nie jest realizowana samodzielnie przez jednostkę realizującą program operacyjny i
zainteresowaną badaniem / wynikami, ale przez zewnętrzną firmę, zespół.
Kluczowym zadaniem obok określenia zakresu ewaluacji i zarysu koncepcji jest więc także wybór odpowiedniego wykonawcy, takiego, który zdolny będzie
zrozumieć nasze intencje i potrzeby, rozwinie twórczo koncepcję badania a następnie rzetelnie je zrealizuje.
Wybór odpowiedniego wykonawcy badania ewaluacyjnego nie jest zadaniem prostym z wielu powodów. Jednym z podstawowych jest fakt, iż większość instytucji
realizujących programy unijne jest związana rygorami prawa zamówień publicznych, które skutecznie zmusza do wyboru wykonawców tanich a nie dobrych.
tryby zamówień
Zamówienia publiczne na realizację ewaluacji są udzielane zazwyczaj w ramach jednego z dwóch trybów:
- Przetarg nieograniczony - tryb udzielania zamówienia, w którym w odpowiedzi na publiczne ogłoszenie o zamówieniu oferty mogą składać wszyscy
zainteresowani wykonawcy. Zamówienie uzyskuje ten, który spełni wszystkie warunki udziału w postępowaniu oraz złoży najkorzystniejszą ofertę, ze względu
na określone kryteria. Tryb ten jest powszechnie stosowany przy zamówieniach na badania ewaluacyjne.
- Negocjacje z ogłoszeniem - tryb udzielenia zamówienia publicznego, w którym, po publicznym ogłoszeniu o zamówieniu, zamawiający negocjuje
warunki umowy w sprawie zamówienia publicznego z wybranymi przez siebie wykonawcami, a następnie zaprasza ich do składania ofert.
Tryb ten może być stosowany przy ewaluacji, gdyż w przypadku badań łatwe jest udowodnienie iż spelniona jest przeslanka braku możliwości okreslenia z góry
szczegółowych cech zamawianych usług w taki sposób, aby umożliwić wybór najkorzystniejszej oferty.
Tryb negocjacji jest stosowany bardzo rzadko przy badaniach ewaluacyjnych funduszy strukturalnych, ale możliwe, że będzie zyskiwał na popularności. Jego
niewątpliwą zaletą jest to, że w ramach spotkań z wykonawcami, negocjacji, zamawiający ma możliwość jasnego przedstawienia swoich wymagań odnośnie
koncepcji badania i metodologii. Jest to o tyle istotne, że jak pokazuje praktyka, przy przetargu nieograniczonym wykonawca bazując jedynie na zapisach
SOPZ (szczegółowy opis przedmiotu zamówienia - zobacz przykład) bardzo rzadko trafia w intencje zamawiającego,
a wybór oferty sprowadza się do wyboru najmniejszego zła.
Wadą negocjacji jest natomiast czasochłonność procedury. Trzeba liczyć się z przynajmniej z dwoma dodatkowymi miesiącami licząc od rozpoczęcia procedury do
wyboru wykonawcy w porównaniu z przetargiem nieograniczonym.
- Zamówienie poniżej progu - do zamówień, których wartość nie przekracza wyrażonej w złotych równowartości kwoty 14 000 euro nie ma obowiązku
stosowania trybów zamówień określonych przepisami upzp. Praktyka pokazuje, że dające większą swobodę zamówienia poniżej progu pozwalają na wybór lepszego
wykonawcy i realizację badań ewaluacyjnych wyższej jakości. Wydaje się zatem, że wszystkie badania o wartości do 55 000 PLN powinny być zamawiane w ten
sposób. Na przeszkodzie staje niestety art. 34 upzp który nakazuje przy szacowaniu wartości zamówienia sumowanie zamówień tego samego rodzaju powtarzających
się okresowo.
Kwestią interpretacji pozostaje czy badania ewaluacyjne o różnych przedmiotach, przeprowadzane różnymi metodami stanowią ten sam rodzaj zamówienia, tak
jak np. mycie okien w kolejnych miesiącach. Wiele jednostek odpowiedzialnych za zamówienia (np. w urzędzie marszałkowskim województwa śląskiego) zmusza do
sumowania wartości badań na wszelki wypadek, bojąc się potencjalnych kontroli. Równocześnie np. Ministerstwo Rozwoju Regionalnego - mające największe w
kraju doświadczenie w zakresie zlecania badań ewaluacyjnych - nie uznaje konieczności sumowania wartości badań tylko dlatego, że wszystkie one są badaniami
ewaluacyjnymi i póki co nikt nie zakwestionował takiego podejścia.
warunki udziału w postępowaniu
Zgodnie z prawem zamówień publicznych ocenie za pomocą kryteriów może podlegać jedynie oferta, nie wolno stosować kryteriów w odniesieniu do samego
wykonawcy. Jedynym sposobem by zmniejszyć ryzyko wyboru wykonawcy
nieposiadającego niezbędnej wiedzy ani doświadczenia oraz niedysponującego potencjałem
technicznym i osobami zdolnymi do wykonania zamówienia jest ustalenie odpowiednich warunków udziału w postępowaniu.
Poniżej kilka najczęściej stosowanych warunków:
warunek 1:
Wykonawca musi wykazać się wykonaniem w okresie ostatnich trzech lat przed dniem wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia, a jeżeli okres
prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, co najmniej 3 usług o wartości nie mniejszej niż 80 000 PLN brutto każda, których przedmiotem
było przeprowadzenie badań ewaluacyjnych bądź innych badań w zakresie rozwoju społeczno-gospodarczego kraju/regionu.
Komentarz:
Ten warunek odnosi się bezpośrednio do firmy, instytucji która składa ofertę a nie - tak jak pozostałe - do osób, które będą wykonywały badanie.
Co zrozumiałe, za wiarygodnego uznaje się wykonawcę który już wykonywał usługi podobne do tej, którą my zamawiamy.
Ograniczenie do ostatnich kilku lat, zabezpiecza nas np. przed instytucjami, które parały się działalnością badawczą w latach 70 XX wieku, ale obecnie
stanowią już jedynie szyld niepoparty zasobami ludzkimi, albo przed firmami, które faktycznie wykonały 3 badania na przestrzeni np. 10 lat, ale jest to
dla nich działalność zupełnie poboczna.
Wartość usługi stanowi przybliżenie skali przedsięwzięcia z jakimi miał do czynienia wykonawca, dlatego najczęściej wymaga się wykazania wykonanymi
usługami o wartości odpowiadającej naszemu zamówieniu (zazwyczaj nieco niższej, tzn. przykładowo: jeśli szacujemy nasze zamówienie na 100 000 PLN to
wymagamy usług powyżej 80 000 PLN).
Restrykcyjność warunków powinniśmy dostosowywać do stopnia trudności jakie - naszym zdaniem - wiążą się ze zlecanym badaniem. Jeśli badanie wydaje się
proste to nie powinno się zawężać grona potencjalnych wykonawców. Można wtedy zarówno zejść z 3 wymaganych badań np. do 2 jak i obniżyć ich minimalną
wartość. To pozwoli kolejnym firmom zdobywać doświadczenia i zwiększy konkurencję na rynku.
Istotne jest co rozumiemy przez usługi podobne i jak to zapiszemy. Jest zrozumiałe, że potencjalny wykonawca będzie starał się interpretować i naginać
nasze warunki tak, by je spełnić. Nasze zapisy muszą być na tyle precyzyjne byśmy mogli następnie podczas oceny formalnej zgłoszonych ofert odrzucić
wykonawców przedstawiających usługi niespełniające naszym zdaniem warunku (nie narażając się na protest). Pisząc np. "badanie ewaluacyjne" możemy się
spodziewać przedstawienia badań które nie miały nic wspólnego z funduszami unijnymi a tym bardziej strukturalnymi a także:
- ilościowych badań marketingowych - firma przeprowadziła np. ankietę na 1000 osób pytając jakie piwo piją;
- badań ewaluacyjnych - ale realizowanych w konsorcjum, gdzie nasz potencjalny wykonawca odpowiadał jedynie za jakiś skromny wycinek, np. właśnie
przeprowadzenie ankiety;
- strategii turystycznej gminy X - wykonawca twierdzi, że w strategii jest również część diagnostyczna i to "podpada" pod ewaluację.
Dopuszczalne jest doprecyzowanie warunku poprzez zapisy wyłączające, co ułatwia przekazanie oferentom o jakie usługi nam
chodzi, np:
"do usług spełniających warunek nie zaliczają się:
- strategie rozwoju lokalnego
- studia wykonalności
- lokalne programy rewitalizacji"
|
warunek 2:
Wykonawca musi wykazać, iż dysponuje lub będzie dysponował co najmniej 5 osobami (Zespół Badawczy) zdolnymi do wykonania zamówienia, posiadającymi:
Komentarz:
Żeby uniknąć sytuacji w której nasze badanie wykonuje dwóch studentów geografii w swoim pokoju w akademiku musimy określić minimalne wymagania ilościowe i
jakościowe wobec zespołu badawczego.
3 do 5 osób wydaje się wystarczającym zespołem w zależności od rozmiaru badania (zresztą większość wykonawców z własnej woli dokłada więcej osób do
zespołów, by te mogły się wykazywać doświadczeniem przy kolejnych zamówieniach)
Co do ich wiedzy i doświadczeń to powinny one być już ściśle powiązane z tematyką badania, choć w praktyce, można zauważyć pewien "zestaw obwiązkowy",
który spotyka się w prawie każdym badaniu.
- doświadczenie w kierowaniu badaniami, - kierownik badań (tematyka badań związana z problematyką Unii Europejskiej) - jedna osoba
- wiedzę dotyczącą wdrażania programów współfinansowanych z funduszy Unii Europejskiej - każdy członek Zespołu; jako posiadająca wystarczającą wiedzę
zostanie oceniona osoba, która spełnia co najmniej jeden z poniższych warunków:
- posiada ukończone studia kierunkowe (dopuszcza się również studia podyplomowe) w zakresie funduszy UE,
- prowadzi/iła w ramach studiów zajęcia z tego zakresu,
- posiada doświadczenie zawodowe w instytucjach zarządzających lub wdrażających programy unijne na stanowisku bezpośrednio związanym z
wdrażaniem/zarządzaniem (minimum 1 rok doświadczenia),
- jest autorem publikacji w przedmiotowym zakresie (min. 2 publikacje),
- przygotowywała i realizowała badania ewaluacyjne z zakresu programów współfinansowanych z funduszy strukturalnych UE (minimum 2 badania);
Komentarz:
Jeżeli zlecane przez nas badanie ewaluacyjne ma dotyczyć programu operacyjnego to wskazane jest by członkowie zespołu znali specyfikę funduszy unijnych -
inaczej ich zdolności analityczne i doświadczenie badawcze może okazać się bezużyteczne, jeżeli nie będą "czuli" przedmiotu badania.
Większość zamawiających poprzestaje na wymaganiu wiedzy nie precyzując w jaki sposób wiedzy tej trzeba dowieść. Pozostawienie takiej dowolności
interpretacji sprawia, że wykonawca może wskazać prawie każdego jako osobę spełniającą warunek (np. osoby które uczestniczyły w jednodniowym szkoleniu dla
beneficjentów PO KL albo konferencji fundusze unijne a rozwój polskiej wsi). Dlatego uzasadnione jest jednak wskazanie co uznamy za wystarczającą wiedzę.
Warto zauważyć, że wymóg ten choć niezbędny przy ewaluacjach operacyjnych służących rozwiązywaniu problemów na etapie wdrażania,
może zostać pominięty przy ewaluacji strategicznej, badaniach ex-post, gdzie znacznie ważniejsza staje się znajomość danego obszaru
rozwoju niż mechanizmów rządzących wdrażaniem funduszy unijnych.
- doświadczenie w realizacji analiz i/lub ewaluacji i/lub badań w zakresie rozwoju społeczno-gospodarczego kraju i/lub regionu - każdy członek Zespołu;
- doświadczenie w zakresie przygotowania i realizacji badań metodami ilościowymi oraz analiz statystycznych - minimum 2 osoby;
- doświadczenie w zakresie przygotowania i realizacji badań metodami jakościowymi - minimum 2 osoby;
Komentarz:
W zależności od tego jakiej metodologii wymagamy, konieczne jest wymaganie doświadczenia w realizacji ewaluacji odpowiednimi metodami. Brak członków
zespołu przygotowanych do realizacji badań ilościowych i jakościowych może powodować na etapie realizacji błędy, które pozbawią ewaluację wiarygodności.
- doświadczenie zawodowe w sektorach: transportu, ochrony środowiska, msp/innowacji oraz co najmniej dwóch z pozostałych wymienionych: rewitalizacja,
edukacja, kultura, turystyka, społeczeństwo informacyjne, zdrowie - Zespół łącznie; przez doświadczenie zawodowe w danym sektorze rozumie się:
- doświadczenie w zakresie programowania, ewaluacji, oceny w zakresie programów sektorowych finansowanych z UE lub z innych źródeł w przedmiotowym
obszarze i/lub doświadczenia w zakresie opracowania sektorowych dokumentów strategicznych w przedmiotowym obszarze.
Komentarz:
Jeżeli nasze badanie dotyczy konkretnego sektora gospodarki, priorytetu programu (bądź dwóch trzech) to konieczne jest by zespół
badawczy dysponował specjalistyczną wiedzą w tym konkretnym obszarze, dziedzinie. Inaczej nawet jeśli specjaliści od badań ilościowych, jakościowych
zgromadzą bogaty materiał analityczny, to przeprowadzone na nim wnioskowanie, będzie płytkie i pozbawione wartości.
Podobnie jak w powyższym przypadku kluczowe jest nie tylko samo wymaganie wiedzy / doświadczenia ale precyzyjne wskazanie co zostanie przez nas uznane za
wystarczające. Wymaganie np. "doświadczenia w realizacji badań z obszaru transportu" pozwala na zgłoszenie:
- osoby, która była jednym z członków zespołu realizującego badanie Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego pod kątem usprawnień na etapie
wdrażania - gdyż osoba ta twierdzi, że jednym z priorytetów RPO WSL jest transport, więc jest to badanie transportu.
- osoby, która uczestniczyła kiedyś w konsultacjach projektu Strategii Rozwoju Województwa Śląskiego i jest wskazana z tyłu dokumentu jako członek zespołu
sterującego - gdyż jednym z celów SRW jest rozwój transportu, więc osoba ta twierdzi, że ma doświadczenie w tym obszarze.
Jak wymóc na wykonawcy zaangażowanie odpowiednich ekspertów do badania, a nie zawodowych pseudo-ewaluatorów znających się na wszystkim, czyli na niczym -
pozostaje nierozwiązanym problemem ewaluacji. My zlecając ostatnio badanie wpływu inwestycji w infrastrukturę kultury i turystyki na rozwój społeczno-
gospodarczy regionu zastrzegliśmy konieczność zaangażowania osoby mającej:
doświadczenie z zakresu analiz procesów gospodarczych zachodzących w miastach i regionach, rozwoju lokalnego i regionalnego, analiz ekonomiczno -
przestrzennych. Jako posiadająca wystarczająca doświadczenie zostanie zaś oceniona osoba, która spełnia następujący warunek:
- jest doktorantem, bądź posiada stopień naukowy w dziedzinie nauk ekonomicznych lub o zarządzaniu i prowadzi(ła) wykłady / ćwiczenia w powyższym
zakresie w publicznej szkole wyższej (minimum 4 semestry w ciągu ostatnich 5 lat).
Nie wiem czy ten zapis będzie skuteczny, oferty jeszcze nie spłynęły, ale jest to kolejna próba poszukiwania takiego zapisu by otrzymać oczekiwany produkt.
|
warunek 3:
Zamawiający zastrzega, aby żaden z członków Zespołu Badawczego nie był i nie jest pracownikiem lub doradcą w instytucji odpowiedzialnej za zarządzanie
Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Śląskiego na lata 2007-2013 oraz jego koordynację i nie był ani nie jest Beneficjentem Programu.
Komentarz:
Warunek ten wypływa z tego samego postulatu, który uzasadnia potrzebę prowadzenia ewaluacji zewnętrznych - dla zapewnienia
obiektywizmu członkowie zespołu powinni być niezależni i niezaangażowani w proces który badają.
Z podejściem takim można jednak polemizować. Obiektywizmowi eksperta zewnętrznego towarzyszy brak wiedzy odnośnie badanego przedmiotu. Wiedzę taką - która
może się okazać kluczowa dla rozwiązania stawianych problemów - może posiadać osoba zaangażowana wcześniej we wdrażanie danego programu operacyjnego.
Zasadność takiego warunku należy więc oceniać indywidualnie dla każdej ewaluacji biorąc pod uwagę jej przedmiot i funkcje. Obiektywizm i niezależność są
niezbędne gdy ewaluacja ma służyć rozliczeniu z efektów, wzmocnieniu odpowiedzialności. W innych przypadkach może warto postawić na
wiedzę z wewnątrz.
|
kryteria oceny oferty
Art. 91 ustawy Prawo zamówień publicznych dopuszcza by kryteriami oceny ofert poza ceną były inne kryteria odnoszące się do przedmiotu zamówienia.
Korzystając z tej możliwości, zlecający badania ewaluacyjne funduszy unijnych stosują praktycznie zawsze drugie kryterium "metodologia i sposób realizacji
badania". Kryterium to w zależności od badania stanowi od 30% do 70% oceny oferty.
W praktyce za ogólnym sformułowaniem "metodologia i sposób realizacji badania" kryje się cały zestaw kryteriów merytorycznie oceniających oferty. Rolą
kryteriów jest umożliwić ocenę wszystkich kluczowych elementów oferty które determinują jakość realizowanego na jej podstawie badania. Z drugiej strony
kryteria merytoryczne komunikują potencjalnemu wykonawcy co jest dla nas najważniejsze i powinny mu umożliwić dopasowanie oferty do naszych potrzeb.
Kryteria powinny więc w miarę możliwości dotykać wszystkich kluczowych aspektów oferty / badania i pozwolić oceniać w ich ramach to co najistotniejsze i
świadczy o wysokiej jakości oferty.
Najczęściej stosowane kryteria to:
przykład 1 - ogólne kryteria oceny:
- szczegółowa propozycja zakresu prac badawczych (20pkt)
- szczegółowa propozycja metod i narzędzi badawczych (20pkt)
- dostosowanie planu pracy do zaproponowanej metodologii (5pkt)
- rozdysponowanie pracy pomiędzy członków zespołu badawczego (5pkt)
|
dwa pierwsze z nich są zdecydowanie wyżej punktowane, gdyż to właśnie pytania badawcze i sposób odpowiedzi na nie są najistotniejsze dla wartości oferty.
Wadą powyższych sformułowań jest ich ogólność, która niewiele mówi wykonawcy i rodzi ryzyko nieporównywalnych ocen poszczególnych oceniających.
Próbując znaleźć rozsądny kompromis pomiędzy jasnością sformułowań - pozwalającą wykonawcy zrozumieć na co powinien zwrócić uwagę, a drugiej strony
pozostawieniem względnej swobody oceny komisji, tak by mogła wydobyć faktyczną wartość ofert, my doszliśmy do następujących sformułowań:
przykład 2 - rozpisane kryteria oceny:
Pod uwagę będą brane następujące elementy:
- Koncepcja badania - szczegółowa propozycja zakresu prac badawczych oraz dodatkowe szczegółowe pytania badawcze - trafność zaproponowanego zakresu badania,
w tym sformułowanych dodatkowych pytań badawczych w kontekście celu głównego badania (od 0 do 20 pkt):
Zrozumienie zakresu
- Na ile przejrzysta i logiczna jest struktura badania
- Czy sposób przedstawienia problemów i pytania szczegółowe sugerują, iż Wykonawca dobrze odczytuje intencje Zamawiającego, tzn. uzyska wiarygodne
odpowiedzi prowadzące do realizacji celów badania,
Dodatkowe pytania
-
Na ile dodatkowe pytania wzbogacają (liczba, jakość) zakres badania (pytania dublujące zagadnienia wskazane w SOPZ, jak i te wykraczające poza cele badania
będą skutkowały obniżeniem oceny)
- Czy dodatkowe pytania zostały dobrze wkomponowane w strukturę badania.
- Metodologia badawcza - szczegółowa propozycja metod i narzędzi badawczych w kontekście sformułowanych problemów i pytań badawczych oraz klarowność i
spójność logiczna zaproponowanej metodologii (od 0 do 20 pkt):
Bogactwo metodologii i zachowanie zasady triangulacji metod badawczych i źródeł danych - z uwzględnieniem, które z zaproponowanych metod/narzędzi są
użyteczne z punktu widzenia realizacji celów badania (użyteczność metod/narzędzi względem celów badania jest warunkowana zrozumieniem zakresu badania,
ocena tego aspektu nie może być więc wysoka, jeśli nisko zostanie oceniona koncepcja badania),
Trafność doboru metod do pytań badawczych (na trafność doboru metod/narzędzi wpływ ma trafność szczegółowych pytań badawczych, ocena tego aspektu nie może
być więc wysoka, jeśli nisko zostanie ocenione zrozumienie zakresu),
Próby badawcze - trafność doboru, wielkość (jakość prób badawczych ma znaczenie jedynie przy trafnym doborze metod do pytań badawczych w innym wypadku
ocena nie może być wysoka).
- Dostosowanie planu pracy do zaproponowanej metodologii (od 0 do 5 pkt.):
Spójność harmonogramu realizacji badania
Czy przyjęte terminy są realne ze względu na zakres badania i wymagania poszczególnych metod/narzędzi
- Rozdysponowanie pracy pomiędzy członków zespołu badawczego (od 0 do 5 pkt.):
Czy poszczególni członkowie zespołu zaangażowani w odpowiednie zadania zgodnie z deklarowanym wykształceniem i doświadczeniem
Czy określony podział obowiązków pomiędzy członków Zespołu Badawczego zapewnia odpowiednie obciążenie pracą poszczególnych członków zespołu.
|
Takie zapisy mogą nadal spotkać się z protestami wykonawców, bądź - co bardziej prawdopodobne - jednostki odpowiadającej za zamówienia publiczne w skali
całego urzędu, przyzwyczajonej do zamawiania długopisów i ulotek. Wymagają oni by z kryteriów jasno i precyzyjnie wynikało za co ile punktów dostanie
oferent w zależności od tego co wpisze w ofertę. Stąd czasami zamawiający stosują np. bardzo szczegółowe quasi-liczbowe kryteria:
przykład 3 - złe szczegółowe kryteria:
- Za każde dodatkowe pytanie badawcze wykonawca otrzyma 2 pkt., maksymalnie 20 pkt.
- Za każdą dodatkową metodę badawcza wykonawca otrzyma 1 pkt., maksymalnie 10 pkt.
|
Kryteria takie nie służą najczęściej wyborowi dobrej oferty. Gdyż nie w ilości pytań czy metod tkwi jej jakość. Wykonawca może przecież zupełnie nie
rozumieć naszych problemów badawczych i wskazanego przez nas zakresu. Jego pytania dodatkowe mogą dublować wskazane przez nas, albo nie mieścić się w
celach badania jakie sobie stawiamy - mimo to przy takim kryterium płodny oferent zyskuje 20 pkt. Analogicznie mnożenie metod niekoniecznie podnosi wartość
oferty, gdy zupełnie nie pasują one do wymagań badania. Nielogiczne wydaje się również nagradzanie za jakiekolwiek metody, jeśli wykonawca wcześniej nie
popisał się rozumieniem zakresu, bo przecież żadnymi metodami nie zrealizuje się badania którego się nie rozumie. Kryterium takie również prowadzi do
sztucznego mnożenia dziwnych metod: SWOT, różnorodnych paneli, czy drzewa celów i problemów, które w normalnych warunkach nie byłyby nawet
wykazywane jako osobne metody badawcze gdyż okazują się np. zwykłymi spotkaniami zespołu badawczego.
Dotychczas spotkałem się tylko z jednym protestem wykonawcy odnośnie zbyt mało szczegółowych kryteriów (była to firma nieznana na rynku ewaluacji, co
częściowo może tłumaczyć jej zastrzeżenia - nikt inny do przedmiotowego protestu nie przystąpił). Poniżej przedstawiam fragment odpowiedzi na protest
wskazującej jeszcze raz moje poglądy na szczegółowość kryteriów:
Odpowiedź na protest:
Zastosowanie sposobu oceny ofert opartego o sztywny algorytm punkt za metodę jak wskazano w propozycji w proteście nie jest możliwe w przypadku zamówień
których przedmiotem jest realizacja badania społeczno-gospodarczego.
Katalog metod badawczych którymi mogą posłużyć się wykonawcy tego rodzaju badań jest niezwykle szeroki - przynajmniej kilkadziesiąt narzędzi. Poszczególne
metody nie mogą być pojedynczo nagradzane odpowiednią punktacją, gdyż wartość badania leży w odpowiedniej kombinacji metod a nie ich indywidualnych zaletach.
Traktując metodologię jako odpowiednią kombinację metod możemy mieć do czynienia z tysiącami przypadków możliwych, dopuszczalnych metodologii.
Dodatkowo oferent ma możliwość formułowania dodatkowych zagadnień, bądź uszczegółowiania tych wskazanych przez Zamawiającego, czyli jego zadaniem jest
twórczo rozwinąć zakres wskazany w SOPZ dobierając następnie odpowiednie metody badawcze układające się w spójną z celami badania koncepcję.
Faktu, iż oferent nie może "powziąć wiedzy ile punktów otrzyma za zastosowanie techniki PAPI a ile za CAWI" nie można więc traktować jako zarzut, gdyż jak
wynika z powyższych argumentów, żadna z metod pojedynczo nie stanowi dla Zamawiającego jakiejkolwiek wartości, która mogłaby podlegać samodzielnej ocenie.
Wartość podlegającą ocenie stanowi dopiero kompletna metodologia w kontekście wcześniej ukształtowanego zakresu badania.
To wyklucza zastosowanie z powodzeniem sztywnego algorytmu który będzie co prawda bardziej jasny ,ale może objąć jedynie mocno ograniczoną liczbę prostych,
bezpośrednio wymiernych aspektów, pomijając kluczowe elementy stanowiące globalnie o jakości oferty. Zastosowanie prostego algorytmu wzorowanego na
propozycji wskazanej w uzasadnieniu protestu prowadziłoby faktycznie do mechanizacji oceny i pomijania faktycznej jakości merytorycznej tkwiącej w ofertach.
W efekcie rodziłoby to ryzyko wyboru oferty która nie przedstawia najkorzystniejszego bilansu ceny i wartości merytorycznej.
|
Nie oznacza to, że szczegółowe kryteria z założenia są złe i psują ocenę. Można znaleźć przypadki gdy wybór szczegółowego kryterium wynika ze specyfiki
badania i jest uzasadniony:
przykład 4 - dobre szczegółowe kryteria:
- Dodatkowy punkt zostanie przyznany za każde kolejne 50 przedsiębiorców w badaniu CATI, maksymalnie 10.
kontekst:
Ewaluacja opiera się głównie o badanie ilościowe przedsiębiorców. Wskazano, że minimalna próba to 500, jednak jej zwiększenie poprawia istotnie
wiarygodność wyników.
- Dodatkowe 2 pkt zostają przyznane za każdy kolejny powiat wskazany do studium przypadku, jeżeli wybór będzie uzasadniony (maksymalnie 6)
kontekst:
Ewaluacja zakłada pogłębione badania trzech studiów przypadku - powiatów w regionie, które z jakiegoś powodu są dla zamawiającego charakterystyczne,
reprezentują specyficzne cechy. Zamawiający dopuszcza możliwość, że da się inaczej poklasyfikować powiaty i zasadniejsza będzie większa liczba studiów
przypadku. To może poprawić wartość badania i dlatego zostanie dodatkowo nagrodzone.
|
Na zakończenie, jeżeli ktoś ma wewnętrzny dylemat, bądź kłopot z przekonaniem kogoś jakie kryteria powinny być stosowane i jak ogólne podejście jest
jeszcze dopuszczalne, warto spojrzeć na kryteria stosowane przed DG Regio Komisji Europejskiej, której trudno odmówić doświadczenia w zlecaniu badań
ewaluacyjnych:
przykład 5 - kryteria KE:
- Understanding of the Terms of Reference (20%)
- Appropriateness of the methodology (economic analysis, case study methodology), (50 %)
- Quality of planning of human resources and work organisation (30 %)
Co ciekawe w specyfikacji znajduje się też zapis:
Tenders with a mark below 50% of available quality points will not be considered
co rozwiązałoby czesto spotykany u nas problem gdy część ofert odpada na ocenie formalnej a z pozostałych, choć żadna nie nadaje się
do realizacji, trzeba coś wybrać.
|
rynek ewaluacji
Dobry wybór wykonawcy wymaga odpowiedniej wiedzy odnośnie tego jak kształtuje się rynek ewaluacji w Polsce i jakie relacje na nim zachodzą.
Zmiany popytu na rynku ewaluacji są prostym odzwierciedleniem sytuacji w Polsce w zakresie funduszy unijnych tzn. ich pojawieniem się a następnie
decentralizacją na poziom regionalny.
Wzrost popytu na badania ewaluacyjne obrazuje poniższa tabelka:
| Rok |
2004 |
2006 |
2008 |
| Budżet na ewaluacje |
100 000 EUR |
500 000 EUR |
6 250 000 EUR |
| Zrealizowane badania |
5 |
52 |
112 |
Źródło: S. Bienias, Evaluation of Structural Instruments in Poland. Experience in Evaluation Capacity Building "Evaluation
of EU Structural Funds: Reinforcing Quality and Utilisation", 26-27 March, 2009, Vilnius |
Można założyć, że obecnie (2010 r.) liczba badań ewaluacyjnych w zakresie funduszy strukturalnych urosła do
150 rocznie i ustabilizowała się na tym
poziomie na następne parę lat. Trzeba mieć jednak na uwadze, że poza badaniami stricte ewaluacyjnymi funduszy strukturalnych z ich środków finansowane są
również liczne projekty badawcze (przede wszystkim z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki) w zakresie rozwoju społeczno - gospodarczego. Badania te mają
podobną konstrukcję, wymagania (choć są średnio większe i droższe) i są realizowane przez te same firmy, więc jest to ten sam rynek. Szacuję, że liczba
badań finansowanych z PO KL jest większa niż liczba ewaluacji. Mamy więc do czynienia z popytem na ponad
300 badań rocznie.
Jak uczy stara dobra mikroekonomia podaż powinna dostosowywać się do popytu i takie zjawisko na pewno na rynku ewaluacji zachodzi. Tyle, że póki co mamy
do czynienia chyba z krótkim okresem i jest to dostosowanie w ramach istniejącego "potencjału produkcyjnego".
Przygotowana przez jednostkę ewaluacyjną RPO WSL na potrzeby zlecania ewaluacji
baza ewaluatorów zbiera wszystkie firmy
/ instytucje, które do roku 2009 wykonały choć jedno badanie ewaluacyjne w obszarze funduszy strukturalnych. Jest ich
111 (liczba ta jest nieco
większa gdy uwzględnić regionalne oddziały firm realizujšce badania samodzielnie). Należy wziąć pod uwagę to, że
baza na moment powstawania mogła być niepełna oraz to, że na pewno kolejne firmy weszły w międzyczasie na rynek. Można więc założyć że mamy do czynienia z
około 150 podmiotami potencjalnie zdolnymi realizować badania ewaluacyjne funduszy unijnych. Dla wielu z nich była to jednak działalność incydentalna -
jedno zrealizowane badanie z jakichś specyficznych, jednorazowych powodów. Dla wielu firm ewaluacja jest działalnością dodatkową, na "złe czasy" kiedy
brakuje innych zleceń, albo tylko w konkretnych warunkach, gdy pojawia się jakieś prestiżowe zamówienie. Wiele firm zdecydowało się na udział w badaniu
jedynie w ramach konsorcjum, zaproszone przez inna firmę. Wszystkie powyższe oraz inne niewymienione uwarunkowania powodują, że jak szacuję, firm /
instytucji które obecnie na poważnie i stale uczestniczą w rynku ewaluacji i są w stanie zagwarantować minimalną jakość jest
15-30.
Jeżeli uznać, że badanie trwa ok. trzy miesiące a średniej wielkości firma jest w stanie skompletować trzy zespoły badawcze to podaż wynosi maksymalnie:
|
4 (badania w roku) * 3 (zespoły) * 30 (firm) = 360 badań możliwych do wykonania rocznie
|
Te oparte na wielu założeniach obliczenia są bardzo szacunkowe, ale jednak pokazują, iż konkurencja na rynku ewaluacji nie jest duża. Każda firma coś dla
siebie znajdzie, a to nie wymusza jakości i dyktowania rozsądnych cen. To na zamawiającym spoczywa presja, nie może on przebierać w dobrych ofertach, a
raczej wybrać dopuszczalną spośród złych - tym trudniejsza i odpowiedzialniejsza rola osób zajmujących się zlecaniem ewaluacji.
Wśród wykonawców badań ewaluacyjnych można wyróżnić charakterystyczne typy*:
Małe firmy konsultingowe
- Ewaluacja to dla nich dodatkowe zajęcie, którym interesują się jedynie w celu zwiększenia prestiżu, bądź w sytuacji gdy prostsze sposoby na życie z
funduszy strukturalnych kończą się wraz ze zbliżającym się końcem perspektywy finansowej (np. przygotowanie wniosków, studiów wykonalności, prowadzenie
szkoleń)
- Mają kłopoty z wykazaniem się doświadczeniem, więc ten element zgłoszenia jest często mocno naciągany (przedstawiane są SW, dokumenty programowe), a
także
- Startują w oficjalnych konsorcjach z innymi firmami, by wykorzystać ich doświadczenie do spełnienia wymogów formalnych, choć potem zdarza się iż
samodzielnie realizują badanie
- Nie dysponują kadrą, więc zespół badawczy wpisany w ofertę bywa oparty w dużej mierze o ludzi spoza firmy, niekoniecznie są to osoby które potem
faktycznie realizują badanie
- Zdarza się zlecanie przygotowania oferty na zewnątrz
- Są zwykle konkurencyjne cenowo, nie gwarantując w zamian jakości. Choć czasami oferty są z dość wysoką ceną
- a ich sukces opiera się o to, że duże firmy nie są zainteresowane licznymi mniejszymi badaniami zlecanymi w regionach
Średnie i duże firmy konsultingowe
- Ewaluacja nie stanowi ich głównego źródła dochodów, ale jest działalnością prowadzoną regularnie
- Dzięki temu nie mają kłopotu z wykazaniem się doświadczeniem, również dzięki temu, że stanowią często filie firm międzynarodowych i mogą przedstawiać
usługi z całego świata, mimo iż oddział krajowy nie miał nic wspólnego z ich realizacją
- Posiadają stałe zespoły ekspertów, konsultantów, oprócz tego współpracują z dużą liczbą zewnętrznych ekspertów. Mimo przedstawiania imponującego
zespołu badawczego zdarza się, że badanie realizują ostatecznie osoby świeżo przyjęte do firmy bez żadnego doświadczenia
- Cenią się finansowo, mają spory portfel zamówień, więc mogą sobie pozwolić na przegrane przetargi
- Coraz rzadziej interesują się zleceniami mniejszymi / średnimi w regionach, bo zamówienia Ministerstwa Rozwoju Regionalnego czy innych jednostek
centralnych są znacznie bardziej dochodowe i prestiżowe a jest ich sporo. Jeśli nawet startują w regionach to mimo nazwy firmy zespoły zdarzają się bardzo
słabe.
- To jest "pierwsza liga" ewaluacji, dają największą szansę na dobrą ofertę, doświadczony zespół i rzetelnie przeprowadzone badanie
Wielka czwórka
- Pojawiają się bardzo rzadko, przy badaniach za duże pieniądze (zdarzają się oferty w przetargach małych, ale z absurdalnymi cenami przekraczającymi mocno szacowaną wartość zamówienia)
- Nie wykazują się typowym doświadczeniem ewaluacyjnym, ale przedstawiają różne inne quasi-badawcze usługi, z różnych części świata, nie mające wiele wspólnego z funduszami strukturalnymi, za to drogie
- Włączają w zespół "ludzi z nazwiskiem", którzy mimo niewątpliwych osiągnięć też niewiele mają wspólnego z funduszami strukturalnymi. Tak jak powyżej należy też wątpić by faktycznie potem uczestniczyli w realizacji badania
- Oferty potrafią być przygotowane słabo, oparte o schematy wypracowane w firmie, ale bez odniesienia się do zagadnień wskazanych przez zamawiającego i pomysłów na rozwiązanie problemów badawczych
- Są zjawiskiem incydentalnym, szczególnie na rynkach regionalnych, nie wydaje się by była to droga do realizacji dobrych badań
Firmy prowadzące badania społeczne
- Startują szczególnie do zleceń w których znajduje się spory komponent badań ilościowych. Ewentualnie gdy jest pewna dowolność w zakresie metodologii to tak konstruują ofertę, że badanie opiera się w zasadzie jedynie o badanie ilościowe
- Nie posiadają raczej kadry ewaluatorów, ale dysponują socjologami, którzy dobrze wygladają w ofercie na badanie, mogą też wykazać się szeregiem usług które nazywają się "badanie..." co pozwala im spełniać wymogi formalne.
- Oferty nie są dobrze przygotowane, właśnie przez jednostronny nacisk na badanie ilościowe. Zdarzyła się oferta które de facto stanowiła scenariusz przeprowadzenia ankiety.
- Małe firmy startują w konsorcjach z małymi firmami konsultingowymi - mogą zaoferować doświadczenie i są również konkurencyjne cenowo
- Taki mix nie gwarantuje dobrego badania
Uczelnie / instytuty naukowe
- Bardzo rzadko startują w przetargach, jest to niewykorzystany potencjał ewaluacji
- Posiadają bogate zasoby kadrowe, specjalistów dziedzinowych z doświadczeniem i warsztatem badawczym
- Jednak jako instytucja mają kłopot z przygotowaniem oferty, wykazaniem się wykonanymi usługami
- Brak doświadczenia w konkurowaniu o zamówienie i zarządzaniu złożonym projektem badawczym, ale też brak zainteresowania tego typu działalnością, która wydaje się mniej prestiżowa niż projekty badawcze uczelni
- Brak motywacji pracowników naukowych do realizacji zamówień pod egidą uczelni ze względu na kłopoty organizacyjne i niekorzystne rozliczenia finansowe
- Jeżeli już pojawiają się oferty to raczej w konsorcjach i częściej do tematycznych badań finansowanych z PO KL niż klasycznej ewaluacji programu operacyjnego
*pomysł na klasyfikację zaczerpnięty z wykładu na Akademii Ewaluacji prowadzonej przez EUROREG
Jeśli masz jakiś komentarz, uwagę do powyższej zawartości to napisz
glomek@gmail.com